Jednym z rodzajów teatru jest teatr lalkowy. Najwcześniej pojawił się w obrzędach ludowych na terenie starożytnego Egiptu, a późniejszym okresie w wielu krajach azjatyckich, europejskich i w Ameryce. Jego rozwój przebiegał wraz z rozwojem teatru, w którym grali aktorzy. Na kontynencie europejskim w czasach starożytnych znany był Grekom i Rzymianom, w dobie średniowiecza grane były sztuki religijne, na przykład podczas świąt Wielkanocnych i Bożego Narodzenia, a także świeckie.
Legenda głosi, że pierwsza lalka i lalkarz zostali stworzeni przez Brahmę, źródła historyczne podają VI wiek p.n.e. jako początek indyjskiego teatru lalkowego. Renesans i barok znacznie przyczyniły się do rozwoju teatru lalkowego, pojawili się nowi bohaterowie grający w komediach dell’arte, we Włoszech, Francji, Anglii i w Niemczech. Powstawały specjalne utwory dla tego teatru. Lata kolejne odnotowują ciągły rozwój teatru lalkowego, a także teatru lalkowego przeznaczonego głównie dla dzieci.
W Polsce teatr lalkowy powstał w XV wieku w powiązaniu z jasełkami, a w kolejnych wiekach następował szybki jego rozwój. Powstawały zespoły lalkarskie, teatry stałe i uliczne. Popularne były zwłaszcza w okresie świąt Bożego Narodzenia i karnawału teatrzyki uliczne, zwane szopką, często mające charakter polityczny lub satyryczny.
No comments yet.
Leave a comment!
You must be logged in to post a comment.

